วันนี้เป็นฤกษ์ดีมากๆที่มินได้มีโอกาสไปถ่ายรูป "วันคริสตมาส" พอดี
ถ่ายรูปนี่เป็นอะไรที่มินเอ็นจอยมากๆ เพราะถึงแม้จะเหนื่อย
แต่ก็เป็นอะไรที่สนุกมากๆเลย

มินว่ามันเป็นประสบการณ์ที่ไม่รู้จบมากกว่า
ไม่รู้ว่าจะบรรยายความรู้สึกยังไง
กับความตื่นตาตื่นใจของแสงที่ระยิบระยับยามค่ำคืน
ก็เป็นโอกาสเพียงน้อยนิดที่มินจะได้ออกมานอกบ้านตอนกลางคืนแบบนี้
มินได้ยินคนอายุรุ่นราวคราวเดียวกับพ่อ พูดออกมาประโยคนึง
ที่ทำให้มินฉุดคิดขึ้นได้

"เด็กวัยรุ่นสมัยนี้ ทำไมถึงมาเดินเที่ยวควงแคนกับแฟน
ตอนกลางคืนแบบนี้นะ ไม่สงสารครอบครัวบ้างรึไง"
ก็เวลาแบบนี้มันก็น่าจะเป็น "เวลาแห่งการเฉลิมฉลอง"
พร้อมๆกันกับครอบครัวนี่เนาะ

ทิวทัศน์ยามค่ำคืนมันทำให้มินรู้สึกเยือกเย็นและสงบมากจริงๆ
มินชอบสโนว์เฟลคกับต้นคริสตมาสที่ประดับประดาตามที่ต่างๆมากๆเลย
เดินไปตั้งแต่ แถบราชดำริ Central world สยาม พารากอน เกสร เพนนิน
เสียดายเหมือนกันที่ไม่ได้มีโอกาสไปถ่ายแถวสาทร
และก็ได้ไปนั่งชิวๆแถว Center point
บรรยากาศตอนกลางคืนถึงแม้จะชวนเหงา
แต่ถ้าเกิดว่ามีใครไปด้วยกันสักคน
แม้เราจะนั่งเฉยๆโดยที่ไม่ได้พูดคุยอะไรกันสักคำ
มันก็ทำให้มินรู้สึกอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก

สิ่งเหล่านี้ทำให้ฉันรู้ว่าวันคริสตมาส
ถึงแม้ว่าจะเป็น"วันที่สว่างไสว"ของใครหลายๆคน
ในทำนองเดียวกันก็เป็นวันที่มืดบอดของใครหลายคนเช่นเดียวกัน

ขากลับมินนั่งรถไฟฟ้าจากสถานีสยามกลับบ้าน
จะว่าไปเรียกว่ายืนพิงดีกว่า มินชอบไปยืนพิงตรงรอยต่อของรถ
และก็ประหลาดใจนิดหน่อยที่มีคนกลุ่มนึงใส่เสื้อสีแดง
พวกเขาเรียกตัวเองว่าคริสเตียนมารวมตัวกัน
และก้อร้องเพลงประสานเสียงคลอกับเสียงกีตาร์
มันทำให้บรรยากาศที่เงียบเหงาในรถไฟฟ้า
กลับอบอวลไปด้วยเสียงประสานที่นุ่มนวลของคนกลุ่มนั้น
มันทำให้ฉันรู้สึกอบอุ่นใจอย่างบอกไม่ถูก

มีพี่คนนึงในกลุ่มนั้น เดินเข้ามาหาฉัน
เอาลูกอมฮาร์ทบีทให้เม็ดนึงแล้วพูดว่า "Merry christmas" นะจ๊ะ
มันเป็นความรู้สึกที่ดีมากจริงๆ ทำให้วันนั้นเป็นวันที่ฉันรู้สึกประทับใจ

นี่สิคือความหมายของวันคริสตมาส
นี่สิคือ"การแบ่งปัน" ตรงนี้ไม่ใช่หรือที่เป็น "หัวใจของวันคริสตมาส"อย่างแท้จริง
วันคริสตมาสที่ไม่ใช่เพียงแค่การเฉลิมฉลองไปตามเทศกาลหรือเพียงแค่กระแส

นี่ใช่ไหม ที่เรียกว่า "ความสุข"
การให้...ที่ไม่มีวันสิ้นสุด
"การให้"...ที่ไม่มีอคติ ด้วยความยินดี ด้วยความจริงใจ
ฉันจะไม่มีวันลืมภาพในวันนี้เลย
มันเป็นความรู้สึกที่ไม่สามารถบันทึกได้ด้วยอุปกรณ์ใดๆ
เพียงแค่สมอง...และหัวใจของฉัน

อย่างน้อยมันก็ทำให้ฉันคิดได้ว่า
ในวันคริสตมาส "ความสนุก" มันทำให้เราลืมใครบางคนไป
ในวันแห่งการเฉลิมฉลองท่ามกลางผู้คนมากมาย
และสิ่งเหล่านี้มันเป็น "ความสุขที่ยั่งยืน" รึเปล่า

ขอบคุณ...วันคริสตมาส
ขอบคุณ...คุณพ่อคุณแม่
ขอบคุณ..น้องสาวที่น่ารัก
และขอบคุณ...เพื่อนๆพี่ๆทุกคน

Merry Christmas & Happy new year 2008 ค่ะ